Mekatronikte başladım, yazılımda devam ettim. İkisinin arasındaki yol, bugün nasıl çalıştığımın da açıklaması.
Atılım Üniversitesi’nde mekatronik mühendisliği okudum. Motorlar, sensörler, kontrol döngüleri ve şu rahatsız edici gerçek: tasarladığın her şey er ya da geç fiziksel bir nesneyle temas edip hayatta kalmak zorunda. 2021’de Digitest’e uzun dönem stajyer olarak girdim ve NVIDIA Jetson geliştirici kitleri üzerinde çalışan bir hedef tespit ve takip hattına verildim. O çalışma önce lisans bitirme projem, sonra işim oldu. O gün bugündür aynı işin farklı sürümlerini yapıyorum.
Aslında ne yapıyorum
Bir cihazın üstünde çalışmak zorunda olan görüntü işleme yazıyorum.
Bu cümle göründüğünden ağır. Bir dedektörü iş istasyonunda iyi bir mAP’e getirmek artık çoğu hafta çözülmüş bir problem. Aynı dedektörü sabit güç bütçesine sahip gömülü bir kartta, hareket eden bir kamerayla ve sert bir gecikme tavanı altında ayakta tutmak bambaşka bir disiplin. Seni C++’a ve CUDA’ya iter; bellek kopyalarını, iş parçacığı sınırlarını düşündürür; eğitim çözünürlüğünün export çözünürlüğüyle eşleşip eşleşmediğini sorgulatır. Ayıkladığım ilginç hataların çoğu, tam olarak defterle kartın arasındaki o boşlukta yaşıyor.
İşin diğer yarısı veri. Atılım UAV’de yarışma İHA’sının görü ve otonomi yazılımını kuran beş kişilik bir ekibi yönetiyorum ve orada yaptığım en yüksek getirili şey bir model değişikliği değildi. Karolama ile eğitim/doğrulama ayrımını modelin kopya çekemeyeceği şekilde tasarlamak ve sonra eğitim eğrisini “sorun eğitim süresi değil, veri çeşitliliği” diyecek kadar dürüst okumaktı. Model ucuz. Doğru kurulmuş veri seti değil.
Nerelerde çalıştım
Digitest Savunma ve Havacılık’ta 2021-2024 arası, altı-on kişilik bir yazılım ekibinde: C++ ile tespit, Python ile takip, Qt Creator ile operatör arayüzü, multithreading, CUDA C ve OpenMP ile paralel hatlar, hepsi Jetson üzerinde entegre ve altında TCP/UDP/UART taşıma katmanı.
Wupsoft Savunma ve Havacılık’ta 2024’ten beri kıdemli yazılım mühendisi ve XR/VR eğitmeni olarak; karma gerçeklik uygulamaları, dış destekli bir balistik projede MATLAB ile simülasyon modelleme ve XR ortamında büyük veri görselleştirmesi. Ayrıca altı ile yirmi kişilik gruplara XR geliştirme eğitimi verdim; kendi eksiklerimi bulmanın en hızlı yolu buymuş, sonradan anladım.
Bunun yanında freelance iş alıyorum. Şu an bu, Fransa merkezli bir spor teknolojisi müşterisi için tek kameradan futbol görüntüsünde top ve oyuncu takibi demek. Ondan önce çok satıcılı bir pazaryeri backend’iydi; oradaki ilginç problemlerin hepsi görü değil, paranın doğru akması üzerineydi.
Şu an ne yapıyorum
Atılım Üniversitesi’nde yazılım mühendisliği yüksek lisans tezimi yazıyorum: sanal gerçeklikte biyosibernetik döngü kullanarak kullanıcı stresini ölçmek ve ortamın kullanıcıdan okunan biyosinyallere göre kendini uyarlaması. XR, sinyal işleme ve adaptif sistemlerin kesişiminde duruyor ve simülasyon ile eğitim sistemlerinde doğrudan karşılığı var.
Bir de bu eylül Tulsa, Oklahoma’da yapılacak RoboNation SUAS 2026 yarışması için yazılım ekibini yönetiyorum.
İş dışında
Dört yıl okçuluk yaptım ve üniversite takımının kaptanlığını üstlendim; tutarlılığın yoğunluğu yendiğini orada öğrendim. Yemek yaparım, ara sıra şiir yazarım, doğa yürüyüşüne çıkarım ve strateji oyunlarında kazandığımdan çok kaybederim.
Benimle çalışmak
Ankara’dayım. En işe yaradığım yer, görüntü işlemenin hem doğru olmak hem de gerçek donanıma sığmak zorunda olduğu problemler. En çok ilgimi çekenler ise hangi kısıtın önce ısıracağının henüz belli olmadığı olanlar.
Bana ulaşmanın en hızlı yolu e-posta.
